Akita Japońska należy do grupy SZPICÓW (należąca do psó ras północnych). Jest inteligentna, odważna, dostojna o silnym niezłomnym charakterze. Jest to bardzo lojalny i oddany pies, dość wymagający w wychowaniu. Niezłomny strażnik swojej rodziny. Nazwa Akita pochodzi on nazwy prowincji, w której rozwinęła się hodowla tych psów.Prowincja Akita znajduje się na północnym obszarze wyspy Honsiu. Nazwa Akita Inu, ( inu – pies), nie był używany aż do września 1931 roku, gdy został uznany Akita za pomnik przyrody. Wcześniej znane były jako psy Odate (główne miasto Honsiu w 1800 roku).

   Nie wiadomo kiedy Akita zostala udomowiona. Przodkowie Akit przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainu oraz z kolejnymi osadnikami - poczynając od około 15000 lat p.n.e. po 300 p.n.e..

Za praprzodka japońskich szpicy uznaje się nie istniejącego dzisiaj Nippona inu, który był znacznie mniejszy w porównaniu do współczesnych akit. Nippon inu był to pies średniej wielkości, z zakręconym ogonem i spiczastymi uszami, Nippon inu były używane do polowań przez ówczesnych myśliwych zwanych matagi na azjatyckiego czarnego niedźwiedzia i inną gruba zwierzynę. Psy te też były zwane zwykle matagi inu.

   W okresie Edo ( 1615-1868 ) klan Satake zdecydował poprzeć walki psów, które miały służyć jako rozrywka dla samurajow. Walki psów stały się szczególnie popularne w okręgu Odate. Na potrzeby walk zaczęto krzyżować Matagi Inu z miejscowymi psami i tak powstał pies zwany Odate Inu, w okresie późniejszym krzyżowano je z owczarkami niemieckimi, dogami niemieckimi, mastifami oraz z psami z różnych części Japonii tj. Hokkaido Husky Sachaliński etc…

   W okresie Taisho ( 1912 - 1926 ) zaczął się powoli rozwijac ruch na rzecz ochrony czystości rasy Akita. Japoński zoolog Watase Shozaburo, twórca Prawa o ochronie Naturalnych monumentów/skarbów,pracował również nad ochroną rasy Akita. W wyniku czego w 1927 utworzono Fundacje, a w 1931 -9 psów rasy Akita inu mianowano Monumentami Przyrody. Dopiero powstanie silnego ruchu na rzecz zachowania kulturowej tradycji Japonii przyniosło renesans rasy. Japońskie Ministerstwo Wychowania w 1931 r. uznało Akite inu za "dziedzictwo kulturowe" i przyznało dotacje rządowe dla hodowli tych psów

 HACHIKO

Akita Japanese belongs to the group of HORSES (belonging to the dog breeds of the north). He is intelligent, courageous, dignified with a strong, unassuming character. It is a very loyal and devoted dog, quite demanding in education. The steadfast guard of his family. The name Akita is derived from the name of the province in which the kennel of these dogs developed. The province of Akita is located in the northern area of ​​Honshu. The name Akita Inu, (inu-dog), was not used until September 1931, when Akita was recognized as a natural monument. Previously known as Odate dogs (the main city of Honshu in 1800).

   It is not known when Akita was domesticated. Akit ancestors came to Japan with the first wave of immigrants called Ainu and with the other settlers - starting around 15000 years old. After 300 p.n.e ..

For the ancestors of the Japanese spitz, there is no Nippona inu today, which was much smaller compared to modern Akit. Nippon inu was a medium sized dog, with a twisted tail and pointed ears, Nippon inu were used for hunting by the then-hunters called matagi on Asian black bear and other game. These dogs were also commonly called matagi inu.

   During the Edo period (1615-1868), the Satake clan decided to support a dog fight that would serve as a fun for the samurai. Dog fighting has become particularly popular in the Odate district. For the needs of the fight began to cross the Matagi Inu with the local dogs and so formed a dog called Odate Inu, later they were crossed with German Shepherds, German Shepherds, Mastiffs and dogs from various parts of Japan ie Hokkaido Husky Sachaliński etc ...

   During the Taisho period (1912 - 1926), the Akita movement began to develop slowly towards cleanliness. The Japanese zoologist Watase Shozaburo, the creator of the Natural Monuments Protection Act, also worked on the protection of Akita. As a result, in 1927 the foundations were created, and in 1931-9 the Akita inu dogs were named Natural Monuments. Only the emergence of a strong movement to preserve the cultural tradition of Japan brought the renaissance of the race. The Japanese Ministry of Education in 1931 recognized Akite inu as a "cultural heritage" and granted government subsidies for the breeding of these dogs.

THE HISTORY OF HACHIKO

   In 1932, an article appeared about the faithful of Hachiko at Asahi Shinbun, which caused the popularity of this breed. Based on this story, two films have been shot. Hachiko dog. The first of them in 1987 and then in 2008 "Hachiko a dog story", re-make with Richard Gear in the lead role. The music for the film was composed and recorded in Warsaw. (Below the movie trailer for Hachiko - A Dog Story)

When in 1937, Helen Keller visited Akita prefecture, she confessed that she would like to have Akita. Within a month she received a Kamikaze-dog, and when he died some time later, her brother Kamikaze-go-Kenzana was sent immediately.

Until 1938 the breed standard was established and exhibitions were organized. It was decided in the breeding to avoid dogs especially massive, whose appearance was suggested by the molybdenum blood introduced at the turn of the century to obtain dogs best suited to fight. Dog fighting in Japan was banned in 1908.

During the Second World War, for economic reasons, it was required to produce military uniforms of dog skin of all breeds outside German Shepherds. The Japanese, in order to save Akita from extinction, began to massively cross Akita with the German Shepherd, which gave rise to the so-called. The DEWA line, from which in the postwar period a Large Japanese Dog, also known as the American Akita, was born, which gained popularity in the USA.