O rasie Akita inu - About Akita Inu breed 

Akita Inu

秋田犬 

PL

Akita rasa psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.

Akita to rasa myśliwskich szpiców japońskich, przeznaczona pierwotnie do polowania na grubą zwierzynę - dzika, jelenia i czarnego niedźwiedzia oraz do ciągnięcia ciężkich ładunków. Przodkowie Akit przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainu oraz z kolejnymi osadnikami - poczynając od około 15000 lat p.n.e. po 300 lat p.n.e.. Były to m.in. zwierzęta w typie psa torfowego pochodzącego z kontynentu, a rozpowszechnionego w neolicie. Za bezpośredniego praprzodka japońskich szpicy uznaje się nie istniejącego dzisiaj Nippona inu, który był znacznie mniejszy w porównaniu do współczesnych Akit.

Akity istniały na Wyspach Japońskich 5000 lat temu i towarzyszyły samurajom. Zajmują stałe miejsce w japońskiej mitologii. W japońskiej literaturze akita jest rasą starą i rodzimą, z posiadaniem której wiązały się określone wierzenia. Psy te cieszyły się wielkim poważaniem i stanowiły wielką wartość.

Następne stulecia, obfitujące w wojny, a później i II wojna światowa drastycznie przetrzebiły pogłowie tej rasy. Dopiero powstanie silnego ruchu na rzecz zachowania kulturowej tradycji Japonii przyniosło renesans rasy. Japońskie Ministerstwo Wychowania w 1931 r. uznało Akite inu za "dziedzictwo kulturowe" i przyznało dotacje rządowe dla hodowli tych psów.

Japoński wzorzec rasy pochodzi z 1938 roku. Postanowiono, by w hodowli unikać psów szczególnie masywnych, których wygląd sugerował domieszkę krwi molosów, wprowadzoną na przełomie wieków dla uzyskania psów najlepiej nadających się do walk.



ZASTOSOWANIE:
pies towarzyszący

KLASYFIKACJA W FCI:
Grupa 5 - Szpice i pierwotny typ Sekcja 5: Szpice azjatyckie i rasy pokrewne. Bez prób pracy
(Oryginalny standard z dnia 03.09.1999r.)

Wygląd Ogólny :
Pies dużego wzrostu, dobrze wyważony i mocny. Drugorzędne cechy płciowe silnie zaznaczone, połączone z dużą szlachetnością i godnością. Mocna konstrukcja. Silnie zaznaczony dymorfizm płciowy.


Ważne


PROPORCJE :
stosunek wysokości w kłębie do długości ciała (od szczytu łopatki do guza biodrowego) wynosi 10:11 z tym, że długość ciała u suk jest nieco większa niż u psów.


ZACHOWANIE, TEMPERAMENT:
złożony, wrażliwy, nie tchórzliwy

GŁOWA
MÓZGOCZASZKA: Czaszka: wielkość jest proporcjonalna do wielkości ciała. Część czołowa jest szeroka z wyraźną bruzdą bez zmarszczek. Stop: dobrze zaznaczony.

TRZEWIOCZASZKA: Nos: duży, czarny, w przypadku białego umaszczenia dopuszczalny kolor cielisty.
Kufa: umiarkowanie długa, mocna, szeroka i głęboka. Zwężająca się lecz nie spiczasta.
Grzbiet nosa: prosty. Szczęki/zęby: zęby mocne ze zgryzem nożycowym, wargi przylegające.
Policzki: umiarkowanie rozwinięte.
Oczy: stosunkowo małe, prawie trójkątnego kształtu. Zewnętrzny kąt oka ściągnięty lekko ku górze. Umiarkowanie szeroko rozstawione o ciemno brązowym kolorze im ciemniejsze, tym lepsze.
Uszy: stosunkowo małe, dość grube, trójkątne z lekko zaokrąglonymi końcami. Osadzone niezbyt daleko od siebie, ustawione, lekko nachylone ku przodowi.
Szyja: gruba i muskularna, we właściwej proporcji do głowy.

TUŁÓW:
Grzbiet: prosty, silny.
Lędźwie: szerokie, muskularne. Klatka piersiowa: głęboka, dobrze rozwinięta, żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: podciągnięty.

OGON:
wysoko osadzony, gruby, noszony silnie skręcony nad grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie:

  • Łopatki: umiarkowanie ukośne i dobrze rozwinięte
  • Łokcie: przylegające do tułowia
  • Przedramię: proste, o mocnym kośćcu
Kończyny tylne:
dobrze rozwinięte, silne i umiarkowanie ukątowane.
Stopa: gruba, okrągła, wysklepiona i zwarta.

USZY:

Stosunkowo małe, prawie trójkątne, umiarkowane szeroko rozstawione, ciemnobrązowe; im ciemniejsze, tym lepiej

RUCH:
mocny, zwinny, dynamiczny.

SZATA:
Włos: okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszorstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem - włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.
Umaszczenie: czerwono-płowe, sezamowe (czerwono-płowe z czarnymi końcówkami), pręgowane, biały. Wszystkie wymienione wcześniej umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro" - białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych.

WYMIARY:
Wysokość w kłębie: psy: 67 cm suki: 61 cm Tolerancja: +/- 3 cm

waga 30-40 kg


BŁĘDY:
wszystkie odstępstwa od wymienionego standardu muszą być uznane za błąd, którego znaczenie zależne jest od stopnia odchylenia od wzorca.

  • sucze psy/samcze suki
  • przodozgryz lub tyłozgryz
  • brakujące zęby
  • plamy na języku
  • zbyt jasne oko
  • krótki ogon
  • tchórzliwość

BŁĘDY DYSKWALIFIKUJĄCE:
  • nie stojące ucho
  • zwisający ogon
  • długi włos (kosmaty)
  • czarna maska
  • kolorowe znaczenia na bieli


Akita Inu

秋田犬
EN

ORIGIN : Japan. 
DATE OF PUBLICATION OF THE OFFICIAL VALID STANDARD : 13.03.2001. 
UTILIZATION : Companion dog. 
FCI-CLASSIFICATION : Group 5 Spitz and primitive type. Section 5 Asian Spitz and related breeds. 
Without working trial. BRIEF HISTORICAL SUMMARY : Originally Japanese dogs were small to medium in size and no large breeds existed. Since 1603 in the Akita region, Akita Matagis (medium-sized bear-hunting dogs) were used as fighting dogs. From 1868 Akita Matagis were crossed with Tosas and Mastiffs. Consequently, the size of this breed increased but characteristics associated with Spitz type were lost. In 1908 dog fighting was prohibited, but this breed was nevertheless preserved and improved as a large Japanese breed. As a result, nine superior examples of this breed were designated as « Natural Monuments » in 1931. During World War II (1939-1945), it was common to use dogs as a source of fur for military garments. The police ordered the capture and confiscation of all dogs other than German Shepherd Dogs used for military purposes. Some fanciers tried to circumvent the order by crossbreeding their dogs with German Shepherd Dogs. When World War II ended, Akitas had been drastically reduced in number and existed as three distinct types; 1) Matagi Akitas, 2) fighting Akitas, and 3) Shepherd Akitas. This created a very confusing situation in the breed. During the restoration process of the pure breed after the war., Kongo-go, a dog of the Dewa line, which exhibited characteristics of the Mastiff and German Shepherd. FCI-St. N° 255 / 02.04.2001 3 However, sensible learned fanciers did not approve of this type as a proper Japanese breed, so they made efforts to eliminate the strain old foreign breeds by crossbreeding with Matagi Akitas for the purpose of restoring the original pure breed. They succeeded in stabilizing the pure strain of large sized breed as known today. 
GENERAL APPEARANCE : Large-sized dog, sturdily built, well balanced and with much substance ; secondary sex characteristics strongly marked, with high nobility and dignity in modesty ; constitution tough. 
IMPORTANT PROPORTIONS : The ratio of height at withers to length of body ( from the point of the shoulders to the point of the buttock) is 10 : 11, but the body is slightly longer in bitches than in dogs. 
BEHAVIOUR AND TEMPERAMENT : The temperament is composed, faithful, docile and receptive. 
HEAD CRANIAL REGION : Skull : The size is in proportion to the body. The forehead is broad, with distinct furrow. No wrinkle. 
Stop : Defined. 
FACIAL REGION : Nose : Large and black. Slight and diffuse lack of pigment accepted in white dogs only, but black is always preferred.
Muzzle : Moderately long and strong with broad base, tapering but not pointed. Nasal bridge straight. Jaws/Teeth : Teeth strong with scissor bite. Lips : Tight. Cheeks : Moderately developed. Eyes : Relatively small, almost triangular in shape due to the rising of the outer eye corner, set moderately apart, dark brown : the darker, the better. FCI-St. N° 255 / 02.04.2001 4 Ears : Relatively small, thick, triangular, slightly rounded at tips, set moderately apart, pricked and inclining forward. 
NECK : Thick and muscular, without dewlap, in balance with head. BODY : Back : Straight and strong. Loin : Broad and muscular. Chest : Deep, forechest well developed, ribs moderately well sprung. Belly : Well drawn up. TAIL : Set on high, thick, carried vigorously curled over back ; the tip nearly reaching hocks when let down. 
LIMBS FOREQUARTERS : Shoulders : Moderately sloping and developed. Elbows : Tight. Forearms : Straight and heavy-boned. 
HINDQUARTERS : General appearance : Well developed, strong and moderately angulated. 
FEET : Thick, round, arched and tight. 
GAIT : Resilient and powerful movement. 
COAT HAIR : Outer coat harsh and straight, undercoat soft and dense ; the withers and the rump are covered with slightly longer hair ; the hair on tail is longer than on the rest of the body. 
 FCI-St. N° 255 / 02.04.2001 5 COLOUR : Red fawn, sesame (red fawn hairs with black tips), brindle and white. All the above mentioned colours except white must have « urajiro ». (Urajiro = whitish coat on the sides of the muzzle, on the cheeks, on the underside of jaw, neck, chest, body and tail and on the inside of the legs). SIZE : Height at the withers : Dogs : 67 cm, bitches : 61 cm. There is a tolerance of 3 cm more or less. 

FAULTS : Any departure from the foregoing points should be considered a fault and the seriousness with which the fault should be regarded should be in exact proportion to its degree and its effect upon the health and welfare of the dog. • Bitchy dogs / doggy bitches. • Undershot or overshot mouth. • Missing teeth. • Blue or black spotted tongue. • Iris light in colour. • Short tail. • Shyness. DISQUALIFYING FAULTS : • Aggressive or overly shy dogs. • Any dog clearly showing physical or behavioural abnormalities shall be disqualified. • Ears not pricked. • Hanging tail. • Long hair (shaggy). • Black mask. • Markings on white ground. 
 FCI-St. N° 255 / 02.04.2001 6 N.B.: • Male animals should have two apparently normal testicles fully descended into the scrotum. • Only functionally and clinically healthy dogs, with breed typical conformation should be used for breeding.

Historia rasy - history fo akita breed



 

   Akita Japońska należy do grupy SZPICÓW (należąca do psó ras północnych). Jest inteligentna, odważna, dostojna o silnym niezłomnym charakterze. Jest to bardzo lojalny i oddany pies, dość wymagający w wychowaniu. Niezłomny strażnik swojej rodziny. Nazwa Akita pochodzi on nazwy prowincji, w której rozwinęła się hodowla tych psów.Prowincja Akita znajduje się na północnym obszarze wyspy Honsiu. Nazwa Akita Inu, ( inu – pies), nie był używany aż do września 1931 roku, gdy został uznany Akita za pomnik przyrody. Wcześniej znane były jako psy Odate (główne miasto Honsiu w 1800 roku).


   Nie wiadomo kiedy Akita zostala udomowiona. Przodkowie Akit przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainu oraz z kolejnymi osadnikami - poczynając od około 15000 lat p.n.e. po 300 p.n.e..

Za praprzodka japońskich szpicy uznaje się nie istniejącego dzisiaj Nippona inu, który był znacznie mniejszy w porównaniu do współczesnych akit. Nippon inu był to pies średniej wielkości, z zakręconym ogonem i spiczastymi uszami, Nippon inu były używane do polowań przez ówczesnych myśliwych zwanych matagi na azjatyckiego czarnego niedźwiedzia i inną gruba zwierzynę. Psy te też były zwane zwykle matagi inu.

   

   W okresie Edo ( 1615-1868 ) klan Satake zdecydował poprzeć walki psów, które miały służyć jako rozrywka dla samurajow. Walki psów stały się szczególnie popularne w okręgu Odate. Na potrzeby walk zaczęto krzyżować Matagi Inu z miejscowymi psami i tak powstał pies zwany Odate Inu, w okresie późniejszym krzyżowano je z owczarkami niemieckimi, dogami niemieckimi, mastifami oraz z psami z różnych części Japonii tj. Hokkaido Husky Sachaliński etc…

   

   W okresie Taisho ( 1912 - 1926 ) zaczął się powoli rozwijac ruch na rzecz ochrony czystości rasy Akita. Japoński zoolog Watase Shozaburo, twórca Prawa o ochronie Naturalnych monumentów/skarbów,pracował również nad ochroną rasy Akita. W wyniku czego w 1927 utworzono Fundacje, a w 1931 -9 psów rasy Akita inu mianowano Monumentami Przyrody. Dopiero powstanie silnego ruchu na rzecz zachowania kulturowej tradycji Japonii przyniosło renesans rasy. Japońskie Ministerstwo Wychowania w 1931 r. uznało Akite inu za "dziedzictwo kulturowe" i przyznało dotacje rządowe dla hodowli tych psów


HISTORIA HACHIKO

   W 1932 ukazał się artykuł o wiernym Hachiko w Asahi Shinbun,co spowodowało popularność tej rasy. Na podstawie tej historii nakręcono dwa filmy n.t. psa Hachiko. Pierwszy z nich w 1987 roku a następnie w 2008 roku „Hachiko a dog story”, re-make z Richardem Gear`em w roli głównej. Zaś muzykę do filmu skomponowano i nagrano w Warszawie. (poniżej trailer do filmu Hachiko - A Dog story)

   

Gdy w 1937 roku, Helen Keller odwiedziła prefekturę Akita, wyznała, że chciałaby mieć Akitę. W ciągu miesiąca otrzymała psa Kamikaze-go, a gdy ten zmarł jakiś czas później, natychmiast wysłano jej brata Kamikaze-go -Kenzana-go .

Do 1938 ustalono standard rasy i organizowano wystawy. Postanowiono, by w hodowli unikać psów szczególnie masywnych, których wygląd sugerował domieszkę krwi molosów, wprowadzoną na przełomie wieków dla uzyskania psów najlepiej nadających się do walk. Walki psów w Japonii zostały zakazane w 1908 roku.

   

Podczas II Wojny Światowej, ze względów ekonomicznych nakazano wytwarzać uniformy dla wojska ze skór psów wszystkich ras poza Owczarkami Niemieckimi. Japończycy, by uchronić Akitę przed wyginięciem zaczęli masowo krzyżować Akitę z Owczarkiem Niemieckim, co dało początek tzw. Linii DEWA, z której w okresie powojennym wyhodowano Dużego Psa Japońskiego, zwanego dalej Akita Amerykańską, która popularność zdobyła w USA.




EN


Akita Japanese belongs to the group of HORSES (belonging to the dog breeds of the north). He is intelligent, courageous, dignified with a strong, unassuming character. It is a very loyal and devoted dog, quite demanding in education. The steadfast guard of his family. The name Akita is derived from the name of the province in which the kennel of these dogs developed. The province of Akita is located in the northern area of ​​Honshu. The name Akita Inu, (inu-dog), was not used until September 1931, when Akita was recognized as a natural monument. Previously known as Odate dogs (the main city of Honshu in 1800).


   It is not known when Akita was domesticated. Akit ancestors came to Japan with the first wave of immigrants called Ainu and with the other settlers - starting around 15000 years old. After 300 p.n.e ..

For the ancestors of the Japanese spitz, there is no Nippona inu today, which was much smaller compared to modern Akit. Nippon inu was a medium sized dog, with a twisted tail and pointed ears, Nippon inu were used for hunting by the then-hunters called matagi on Asian black bear and other game. These dogs were also commonly called matagi inu.

   

   During the Edo period (1615-1868), the Satake clan decided to support a dog fight that would serve as a fun for the samurai. Dog fighting has become particularly popular in the Odate district. For the needs of the fight began to cross the Matagi Inu with the local dogs and so formed a dog called Odate Inu, later they were crossed with German Shepherds, German Shepherds, Mastiffs and dogs from various parts of Japan ie Hokkaido Husky Sachaliński etc ...

   

   During the Taisho period (1912 - 1926), the Akita movement began to develop slowly towards cleanliness. The Japanese zoologist Watase Shozaburo, the creator of the Natural Monuments Protection Act, also worked on the protection of Akita. As a result, in 1927 the foundations were created, and in 1931-9 the Akita inu dogs were named Natural Monuments. Only the emergence of a strong movement to preserve the cultural tradition of Japan brought the renaissance of the race. The Japanese Ministry of Education in 1931 recognized Akite inu as a "cultural heritage" and granted government subsidies for the breeding of these dogs.


THE HISTORY OF HACHIKO

   In 1932, an article appeared about the faithful of Hachiko at Asahi Shinbun, which caused the popularity of this breed. Based on this story, two films have been shot. Hachiko dog. The first of them in 1987 and then in 2008 "Hachiko a dog story", re-make with Richard Gear in the lead role. The music for the film was composed and recorded in Warsaw. (Below the movie trailer for Hachiko - A Dog Story)

   

When in 1937, Helen Keller visited Akita prefecture, she confessed that she would like to have Akita. Within a month she received a Kamikaze-dog, and when he died some time later, her brother Kamikaze-go-Kenzana was sent immediately.

Until 1938 the breed standard was established and exhibitions were organized. It was decided in the breeding to avoid dogs especially massive, whose appearance was suggested by the molybdenum blood introduced at the turn of the century to obtain dogs best suited to fight. Dog fighting in Japan was banned in 1908.

   

During the Second World War, for economic reasons, it was required to produce military uniforms of dog skin of all breeds outside German Shepherds. The Japanese, in order to save Akita from extinction, began to massively cross Akita with the German Shepherd, which gave rise to the so-called. The DEWA line, from which in the postwar period a Large Japanese Dog, also known as the American Akita, was born, which gained popularity in the USA.